Home » Geloof en kerk

Category Archives: Geloof en kerk

Schaamrood tijdens de kerkproeverij

Wie zou jij meenemen naar de kerk? Zo’n 25 jaar geleden was het ook hip om andere mensen mee te vragen naar de kerk. We vroegen asielzoekers mee die bij ons in de straat woonden. En ik heb mij nog nooit zo geschaamd voor de kerk als die zondagmiddag. Ik neem niemand mee naar de kerk. Ik zeg wel vaker: ik ben gelovig maar van de kerk hou ik eigenlijk niet zo.

Kerkproeverij

Morgen is het de dag van de kerkproeverij. Onze gemeente doet ‘gelukkig’ niet mee, tenzij ik iets gemist heb. En eigenlijk is het ook onzin natuurlijk die hele kerkproeverij. Je zou iedere zondag iemand mee moeten vragen naar de kerk. Waarom zou je niet willen delen met iets waar jij gelukkig van wordt?

Het idee van de kerkproeverij is dat kerkmensen iemand uit hun directe omgeving uitnodigen om eens mee te gaan naar de kerk. En dat doen we dan met z’n allen op 9 en 10 september. Deze landelijke actie is afgetrapt met het aansnijden van een reusachtige taart door de winnaar van Heel Holland Bakt 2016. Op zich niets mis mee, behalve dan dat het mij een soort plaatsvervangende schaamte oplevert. Ik schaam mij op zondag als er zoveel mensen elkaar voorbij rijden naar hun eigen kerk. Gelukkig groeten we elkaar op onze fietsroute nog wel.

Ik zie theologen met afstandelijke kostuums contact maken met mensen op de markt. Voor mij is dat een stijlfout en ik schaam mij ervoor. En ik wil het gewoon niet vanwege dat schaamrood.

Schaamrood

Kijk, Matthijs den Dekker heeft tenminste een inhoudelijk goed probleem met het open kerk zijn. Hij schrijft er een mooi blog over vind ik. Ik heb gewoon een heel platvloers probleem met open kerk zijn en de hele kerkproeverij. Want zodra ik weet dat er mensen in mijn kerk zitten die het niet gewend zijn om naar de kerk te gaan dan krijg ik het schaamrood op mijn kaken. Echt waar. En om even aan te haken aan het blog van Matthijs: ik heb mijzelf wel aanvaard maar de gang van zaken in de kerk niet.

En dat heb ik ook als ik dan bedenk dat die mensen heel kwetsbaar en nieuwsgierig een kerk binnen stappen van één van die stropdassen op de foto. Dat zijn kerken die ongetwijfeld formeler en liturgischer te werk gaan dan we in mijn kerk gewend zijn. Ik krijg plaatsvervangende schaamte en ik voel mij plaatsvervangend ongemakkelijk. En ik word er bijna plaatsvervangend ongelovig van.

Toneelstuk

Want als ik door de ogen van de gasten kijk dan is het zo’n toneelstuk die hele kerkdienst. Ik ben er zelf aan gewend en doe braaf mee met de show die we samen opvoeren. De zegen, het votum, zitten, staan, heel lang bidden, zingen, zingen, zingen uit verschillende bundels. En als er dan zo’n gast is dan denk ik; wat is dit! Waarom doen we dit! Waarom gaan we staan terwijl niemand ons daarvoor uitnodigt? Waarom gaan we zitten?

Waarom geeft de ouderling de dominee een hand? Wat is dat votum precies en die zegen?

Ik weet de antwoorden wel. Het komt allemaal uit het verleden. Ze hebben ooit bedacht dat dit in een kerkdienst past. Om het extra zwaar te maken waarschijnlijk, of om bepaalde mensen met een rol in de kerkdienst extra belangrijk te maken. Ik weet, er zijn ook mensen die denken dat het echt zo hoort. Omdat het zo hoort.

En ze zochten elkaar op

En dan denk ik aan de eerste christelijke gemeenten die spontaan ontstonden doordat christenen elkaar vonden. Ze steunden elkaar en loofden God. En ik geloof zeker dat er gemeenten zijn die zo te werk gaan hoor. Waar de spontaniteit echt spontaniteit is en geloof echt geloof.

Als er dan gasten zijn ga ik nadenken over waarom ik zelf eigenlijk naar de kerk ga. Geloof ik zelf enthousiast en levendig genoeg om het aan een ander over te brengen? En stel dat ik dat doe, past mijn verhaal dan eigenlijk wel bij mijn kerk? En waarom geef ik mij zo lijdzaam over aan de gang van zaken in de kerk waar ik mij eigenlijk niet lekker bij voel?

Ik gun mensen die twijfelen bijvoorbeeld een kerk die naar hen omziet. Een plek waar ze zich veilig voelen. Maar dan schaam ik mij voor de kerk. Die plek is er vaak gewoon niet. Ook in mijn ‘beste kerk tot nu toe’ wordt er gekibbeld om de plekjes, om de muziek, om de liederen, de diepte van de preek. En is de Geest van God in de zin van ‘vrede, gerechtigheid en vreugde’ soms flink afwezig.

Wat dan?

Wat dan? Niets natuurlijk. Ik geloof dat het goed is dat christenen elkaar opzoeken, want zo krijgt Gods Geest de ruimte om zijn werk te doen. Het is goed denk ik om elkaar te steunen en iets te betekenen voor elkaar. De kerk is niet volmaakt. Maar de kerk is zo volmaakt als de som van de volmaaktheid van de kerkmensen. Dus als ik mij schaam voor mijn kerk dan ligt dat niet alleen aan de anderen maar ook aan mijzelf. En dus blijf ik bij de kerk, want ook heel veel anderen doen hun best om een fijne kerk te zijn. En veel van die anderen kom ik tegen, herken ik en ontmoet ik in dezelfde wens. En daarom blijf ik in die kerk.

Een ander antwoord op ‘wat dan’ is: zo normaal mogelijk. Laten we zo normaal mogelijk doen: fijn dat u er bent, laten we God prijzen, wie wil er wat vertellen wat hij heeft meegemaakt met God deze week, wow laten we zingen, laten we danken! En ga heen en deel uit! Maar eerst gaan we nog wat chillen met elkaar.

Daar kom ik mijn bed voor uit op zondag, en ik denk heel veel jonge mensen ook. Want zij zijn namelijk degene die de muziek gaan maken, die mee bidden en zingen, die verhalen krijgen te horen die antwoorden kunnen zijn op hun vragen. Want God is erbij, dus de Geest geeft wat nodig is.

Wil je dan mee naar mijn kerk?

 

bloghop christelijke webloggersDit blog is geschreven voor de #bloghop 2017 september van de christelijke webloggers. Martine van Martine Vertelt (en nog een mooi kookblog) heeft het thema uitgekozen omdat zij de winnaar was van de vorige #bloghop. De andere inzendingen kan je via haar blog lezen.

 

 

Advertenties

Is eenheid kostbaar?

Deze 5 mei viel het mij zo op dat onze vrijheid wel het kostbaarste lijkt wat we hebben op dit moment. Misschien is het de angst voor de toekomst en alle vreselijke dingen die gebeuren die ons laat vastklampen aan die vrijheid? Verschillende bedrijven en scholen schermen met de vrijheid deze tijd. Roc Menso Alting bijvoorbeeld heeft met een groot bord de vrijheid gevierd. Het bord hangt alleen wel aan een soort traliehek dus de boodschap gaat ietwat verloren.

(meer…)

Dan vind ik leven bij u.

Vanavond tijdens onze praiseavond gaan we allemaal prachtige liederen zingen. Het gaat een beetje een soort ‘after-eastern’ praiseavond worden. De toon juicht weer en de rest van de liederen is ook erg mooi. (meer…)

Bomen met God

Op mijn verjaardag kreeg ik het boek ‘Bomen met God’ van Otto de Bruijne. De ondertitel van het boek is ‘wandelingen tussen fantasie en profetie’. Het boek is net als de man zelf een beetje gek. Maar wel vreselijk lekker.

Otto legt verslag van zijn wandelingen door de bossen en zandverstuivingen. Tijdens die wandelingen zoekt hij steeds een plek waar hij gaat lezen in het ‘boekje’. En soms krijgt hij gedachten waarna hij als een gek op zoek gaat in zijn boekje om te zoeken of het klopt wat hij denkt. (meer…)

Ga met God en Hij zal bij je zijn

Een goed nieuw jaar allemaal! Vandaag zongen we aan het eind van de jaarwisselingsdienst het prachtige lied “Ga met God en Hij zal bij je zijn”. Wat een prachtig lied blijft het. De melodie is oké, al hoor ik op YouTube koorversies waar ik niet blij van word. Liedboekliederen moet je in ’t algemeen redelijk op tempo zingen anders blijven het noten en wordt het geen muziek. En de tellers komen bedrogen uit want ademen moet vaak binnen de lengte van de noten gebeuren. *

De tekst “Ga met God en Hij zal met je zijn” daar moet je niet 8 seconden over gaan doen dan kom je niet erg geloofwaardig over.

(meer…)

Advent Christ be our light

Inhoudelijk zit ik soms wat in de knel met Advent, dat kon je lezen in een van mijn vorige blogs. Maar verder vind ik het een heerlijke tijd. Qua muziek ben ik gek op Advent en kan ik eigenlijk niet wachten tot Sinterklaas het land weer uit is. En stiekem wacht ik er helemaal niet op. De kerstcd’s staan weer netjes op een rijtje op een prominente plek in de kast. (meer…)

Bijbelapp is leuk maar er kan nog meer!

Je ziet steeds meer mensen die niet meer hun bijbel mee naar de kerk nemen maar wel hun smartphone. Ze gebruiken een Bijbelapp waarmee ze snel en handig op ieder moment van de dag en op iedere plek in de bijbel kunnen lezen. In dit blog staan affiliatelinks, dat betekent dat ik een product aanprijs en er ook geld aan kan verdienen als je het product aanschaft via de links in mijn blog. Gebruik jij een bijbelapp? Welke gebruik jij? (meer…)

Hervormingsdag

Ik zat op een basisschool waar we drie soorten geschiedenis kregen: Bijbelse geschiedenis, gewone geschiedenis en kerkgeschiedenis.

Verkeersles, dat begreep ik. Muziekles was een drama omdat de juf wel muzikaal was maar helemaal niets met kinderen kon. Biologie was ook helemaal duidelijk. Maar die drie soorten geschiedenis, daar werd ik helemaal in de war van. En we mochten overigens altijd tekenen tijdens al die drie lessen. En tijdens tekenen las de meester vaak voor.

(meer…)

%d bloggers liken dit: