Home » Leven, werken, hulpverlening » Participatiesamenleving op de camping, nu is het anno 2015

Participatiesamenleving op de camping, nu is het anno 2015

Omdat het ondertussen 2015 is geworden en de transities in theorie voorbij zijn deze blog in de herhaling. Eerder gepubliceerd op http://www.stukverder.nl 

Trillend van de schrik gingen zijn ogen afwisselend van zijn vrouw en baby naar de plek waar het gastankje net nog stond. Over de participatiesamenleving op de camping. 

participatiesamenlevingWe hoorden een doffe knal, zo één waarvan je denkt dat het een ontploffing was maar je niet weet waar het geluid precies vandaan kwam. Het geluid bestaat immers alleen nog in je herinnering als je op zoek gaat naar de oorsprong.

Aan onze kant van het campingveld gingen mensen nog hun eigen gang of stonden nieuwsgierig in het rond te kijken. Door de bebossing heen zag ik ook aan de andere kant alleen maar nieuwsgierige ogen al waren mensen wel opgestaan uit hun campingstoelen.

Aangemoedigd door mijn vrouw met reanimatieverplichting ging ik toch even kijken wat er aan de hand was. Om de baby niet wakker te maken wilde hij even water koken op het kleine gasbrandertje in plaats van op het fornuisje dat binnen in de tent stond. Voordat hij het sissen van het gas hoorde zag hij een grote steekvlam en het gastankje spoot er vandoor en brandde in korte tijd helemaal uit. Niets meer van te zien. Gelukkig schoot het tankje de goede kant op: niet de tent in, niet in zijn gezicht en niet in het droge kreupelhout. Maar naar de plek waar net zijn vrouw nog stond.

De jonge vader keek met grote ogen naar mij en begon stamelend te ratelen. Daar verstond ik weinig van dus ik legde mijn hand op zijn schouder en deed alles wat een goede nuchtere hulpverlener zou doen. Na een diepe teug zuurstof kon hij de kop koffie aanpakken die zijn buurman, die zich tijdens de knal in het sanitair gebouw bevond, hem aanreikte.

Terug bij mijn eigen koffie verbaasde ik mij over het feit dat niemand iets deed. Ze hadden eerder kunnen gaan dan ik omdat ze dichterbij waren. Ik wil mijzelf niet op de borst kloppen maar ik wil graag het verschil maken in het leven van een ander zodat hij weer een Stuk Verder kan.

Participatiesamenleving op de camping? Een plek waar we contact maken met mensen die we nooit eerder gezien hebben en waarschijnlijk nooit meer tegenkomen. Een plek waar we getuige zijn van de mooie en minder mooie gezinsmomenten. Een plek waar je mensen kan observeren en waar vermoedens en hypotheses ontstaan. Een plek waar het zo ongelooflijk gemakkelijk is om met elkaar mee te leven, tips te geven, gedrag voor te doen (hoe krijg je je kind van 3 aan het spelen in de zandbak), spanning te ontladen etc.

En hoe vaak gebeurt het dat niemand iets doet? Is het een innerlijk gevecht tussen de twee oude regels: “Aanraken is zetten” en ‘kijken met je handen op je rug’?

Of is dit juist het principe van de participatiesamenleving? Dat er altijd wel iemand is die in zijn eigen kracht staat zodat hij een ander kan helpen? En dat we daar dan op gokken?

Als reactie op deze blog wil ik graag allemaal voorbeelden van (onverwachte) situaties waarin mensen hun kracht gebruiken om anderen een Stuk Verder te helpen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Losse flodders uit mijn hersenpan

Een blog over Theologie, het nieuws en andere zaken

Happy@work

"Life is a journey" - Een inspiratieblog voor mensen die hun talent willen ontplooien.

Christelijke Jonge Mannen

Gedachten over geloof en maatschappij

Lintsjeskajee

(Dialect voor notitieboek met lijntjes)

Blog – Leenard Kanselaar

Gedachten over geloof en maatschappij

Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013

Without Borders

➳ Londen

Stumbling towards the light

... out of the darkness taking baby-steps

Gloria en Kyrie

Blog over muziek, eredienst, liturgie en aanbidding

WiebsLog

Welkom op mijn site!

Roar of Love

gedachten over leven en geloven

Anne-Minke Hakvoort

Durf te leven!

%d bloggers liken dit: